بازی استقلال -پرسپولیس رو دیدید؟ای بابا اینم یک یک شد

اینم که دیگه برید حالشو ببرییییییییییییییییییید!!!!!

  این مصاحبه ی سیاوش خیرابی و برادراش تو مجله ی خانواده ی سبزه از شهرزاد جون تشکر میکنم!

برادران خیرابی :ما میتوانیم بهترین باشیم !

 جوانی، یك پدیده درخشان و یك فصل بی‌بدیل و بی‌نظیر از زندگی هر انسانی است. در هر كشوری كه به مسئله جوان و جوانان، آن‌چنان كه حق این مطلب است، درست رسیدگی شود، آن كشور در راه پیشرفت، موفقیت‌های بزرگی به دست خواهد آورد. اگر كشوری مثل كشور ما باشد كه در آن جمعیت جوان، یك جمعیت غالب و بزرگ و یك نسبت عظیم از جمعیت كل كشور را تشكیل می‌دهد، این قضیه اهمیت بیشتری پیدا می‌كند.

جوان ایرانی، جوانی است مومن، پاكدامن، پاك گوهر، دارای زمینه‌های دینی بسیار زیاد و مایل به جنبه‌های معنوی. البته توقعی كه از یك جوان داریم، با توقع از یك آدم مسن و جاافتاده به كلی متفاوت است. جوانان ایرانی – چه دخترانش، چه پسرانش – هم از لحاظ امكانات روحی، معنوی، ذهنی و هم از لحاظ امكانات ایمانی در حد بسیار خوبی هستند و این امر، مسئولیت بزرگی را بر دوش مسئولان می‌گذارد.

حضور و نقش‌‌آفرینی جوانان موفق ایرانی در عرصه‌های علمی، دانشگاهی، هنری، ورزشی و مذهبی نشان از صحیح بودن حسن اعتماد كشور به جوانان است. سرمایه‌های ملی ایران اسلامی در دستان مدیران و آینده‌سازانی است كه با نشاط و امید به آینده می‌خواهند ثابت كنند شایستگی پیشرفت را داشته و می‌توانند در جهان بهترین باشند.

وقتی در خانواده‌ای متولد می‌شوی كه همه به دنبال یك حرفه رفته‌اند، آن هم حرفه‌ای كه شغل خانوادگی محسوب می‌شود و نكته مهمش هم اینجاست كه در این حرفه موفق عمل می‌كنند، انگار دیگر راهی جز انتخاب آن شغل برای تو وجود نخواهد داشت. اما كمی كه بزرگتر می‌شوی تازه حسی درونت رشد می‌كند كه دقیقا نمی‌فهمی كدام طرف دوربین را نشانه رفته است. اینجا تردید می‌كنی! آیا این حس همانی است كه دو برادر بزرگتر را برخلاف رشته تحصیلی متفاوت به دنبال حرفه پدری فرستاد؟! آیا آنها درست انتخاب كردند؟! پشت دوربین؟ ثبت لحظات! اما پسرك خانواده خیرابی با حفظ علاقه‌اش به دوربین كه به قول خودش با دوربین بزرگ شده بود؛ ترجیح داد خود سوژه‌ای شود كه در لحظات ثبت شود. او جلوی دوربین رفتن را برگزید تا سوژه نابی باشد برای دو برادر بزرگش كه پشت دوربین را انتخاب كرده بودند. هر چند آنها هم به مانند سیاوش بازیگری را دوست ‌دارند اما نه به آن اندازه كه بخواهند ریسك كنند. آنها ترجیحا آینده تضمین شده را كه پدر برای‌شان رقم زده بود پذیرفتند.

سیاوش به كلاس بازیگری رفت و برخلاف تصور، این انتخاب تشویق خانواده به خصوص پدر را به همراه داشت. از این رو توانست خیلی زود استعدادش در این زمینه را به منصه ظهور برساند.

اورنگ و آرش دو برادر بزرگتر سیاوش كه پیش از شهرت برادر از عكاسان خوب و برتر منطقه‌شان به حساب می‌آمدند تاثیر این شهرت را در كارشان انكار نمی‌كنند و اذعان می‌كنند كه آنها نیز همانند پدر، از مشوقان اصلی سیاوش در زمینه بازیگری به حساب می‌آیند و از این بابت كه او توانسته حرفه دیگری را انتخاب كند و مهم‌تر آنكه در آن حرفه موفق باشد، بسیار خوشحال هستند.پس بیراه نگفته‌ایم كه هنر در ذات خانواده خیرابی است چه پشت دوربین و ثبت لحظات و چه در به تصویر كشیدن لحظات در مقابل دوربین. با این سه برادر به گفتگو نشستیم....

وسوسه سینما

اورنگ: من كه از همان اول عكاسی را خیلی دوست داشتم، الان هم ذره‌ای از این علاقه كم نشده. هر چند جذابیت و شیرینی سینما و مقوله بازیگری هم در من همچون دیگران اثرگذار بوده و هست اما این علاقه تنها به صورت بالقوه درونم وجود دارد كه هیچگاه برای به فعل رسیدنش تلاش نكردم.

آرش: من هم مثل اورنگ و هر علاقه‌مند دیگری فقط فیلم دیدن رو دوست داشتم، اما هیچ وقت در خودم این استعداد را نمی‌دیدم كه بتوانم بازی كنم، برای همین اصلا به بازیگر شدن فكر نكردم. سیاوش بازیگر شد بس بود دیگه... این حس و علاقه اگر درون اورنگ بالقوه است در من كم قوه باقی مانده است!

تاثیر ترانه مادری سیاوش در كار اورنگ و آرش

آرش: خیلی تاثیر داشت.

اورنگ: برای من هم تاثیر داشت، بالاخره وقتی مشتری‌ها متوجه فامیلی ما می‌شوند مشتاق می‌شوند تا بهتر و بیشتر بدانند.

آرش:آتلیه‌های من و اورنگ خصوصی است، و تاثیر شهرت سیاوش كمتر از آتلیه پدر احساس شد. عكاسی پدرم در خیابان گیشاست، به هر حال جایی است كه تابلو داشت و شناخته شده بود. ما هم كه مشتری‌های خودمان را داشتیم اما پس از شهرت سیاوش وقتی می‌آیند و عكس‌های او را می‌بینند تشویق می‌شوند كه بیشتر بیایند یا اینكه ما را به دیگران معرفی می‌كند.

اورنگ: دقیقا... مثلا مراجعه‌كننده به چهار نفر دیگر می‌گوید كه رفتم آتلیه برادر سیاوش خیرابی عكس گرفتم. این موضوع برای آن چهار نفر هم جالب می‌‌شود كه بروند پیش برادر سیاوش خیرابی عكس بگیرند! البته داخل پرانتز باید بگویم كار هر سه ما آنقدر خوب هست كه نیازی به این چیزها نیست!

آرش: كلا تعریف از خودمون نباشه فوق‌العاده‌ایم و ما می‌توانیم بهترین باشیم!

 آنها در مورد جوان ایرانی بر این عقیده‌اند كه جوان ایرانی از استعداد بالایی برخوردار است و اگر امكانات در اختیارش باشد، می‌تواند نشدنی‌ها را به شدنی‌ها تبدیل كند. چه كسی فكر می‌كرد، ایران به فناوری هسته‌ای برسد یا ماهواره ملی امید را به آسمان بفرستد، جوان ایرانی می‌تواند، اگر بخواهد...

شهرت بازیگری

اورنگ: سیاوش برای بازیگر شدن خیلی تلاش كرد و زحمت كشید، ما كه كلاس رفتن‌هایش را دیده‌ایم و علاقه زیادش به این حرفه را می‌دانیم زمانی كه به شهرت رسید، موضوع خیلی برای ما جالب بود، اما می‌دانستیم پشت این شهرت، سیاوش چقدر سختی كشیده. باز با تمام این تفاسیر من هنوز بیشتر از بازیگری علاقه‌مند حرفه خودم بودم. عكاسی یعنی باز پشت دوربین بودن را ترجیح می‌دادم.

پدر شكایتی نكرد

سیاوش: پدرم از اینكه دو برادرم حرفه‌اش را دنبال می‌كنند خوشحال است به این دلیل كه در كارشان موفق هستند اما انتخاب حرفه دیگر از طرف من، نه تنها او را ناراحت نكرد بلكه او خوشحال بود از اینكه بالاخره از خانواده ما یك نفر سراغ یك كار دیگر رفت.

نتوانستم تحصیلاتم را ادامه دهم

سیاوش: قرار بود امسال ادامه تحصیل دهم و برای دوره كارشناسی در كنكور شركت كنم، اما به دلیل حجم كارهایم نتوانستم امسال به این مهم برسم و هنوز دارای مدرك كاردانی هستم. سال 87 غیر از سریال ترانه مادری در سه تله‌فیلم لوتكا، پسرها سرباز به دنیا نمی‌آیند، مرد مجهول و نیز فیلم سینمایی زیر هشت ایفای نقش كردم.

مگر سینما مافیا دارد؟!

سیاوش: هنوز با این دو كار سینمایی كه انجام دادم، مافیایی ندیدم اما شنیدم كه می‌گویند سینما مافیا دارد و... اما خدا را شكر تا به حال درگیری پیدا نكردم.

شباهت نقش‌ها به بهرام

سیاوش: اكثر نقش‌هایی كه به من پیشنهاد می‌شود شباهت خیلی زیادی به بهرام ترانه مادری دارد. پسر امروزی كه به مهمانی می‌رود، اكس می‌خورد و از بین پیشنهادها تنها چند تله فیلم و در یك فیلم سینمایی نقشی متفاوت داشت كه پذیرفتم و بازی كردم. «زیر هشت» یا «نفوذی» نام فیلم سینمایی است به كارگردانی «محمد خاوری» كه به تازگی تصویربرداری‌اش به اتمام رسید، كار در سكوت خبری پیش رفت در آن فیلم با خانم نسرین مقانلو و آقایان جمشید هاشم‌پور، امیر جعفری و رامین راستاد همبازی بودم و در آن نقش یك پسر مذهبی را ایفا می‌كنم كه دانشجوی پزشكی بوده و در شرف ازدواج است و به دلیل بروز برخی مشكلات، عروسی‌اش به هم می‌خورد و از اینجا داستان فیلم آغاز می‌شود.

 ادامه مرد مجهول

سیاوش: مثل اینكه قرار نیست تله فیلم «مرد مجهول» روی آنتن برود، پیش‌تر گفته می‌شد كه در جشنواره پلیس پخش خواهد شد كه گویا این قضیه هم لغو شد، راستش را بخواهید سر این كار در حساب و كتاب خیلی اذیت شدم.

دنبال كار سینمایی نیستم

سیاوش: دو، سه تله فیلم پیشنهاد شده كه ترجیح دادم فعلا دست نگه دارم. فقط دنبال كار سینمایی نیستم، اما می‌خواهم كمی گزیده‌تر انتخاب و بهتر كار كنم. نباید زیاد هول شوم. تله فیلم‌های لوتكا و پسرها سرباز به دنیا می‌آیند ، قرار است عید نوروز روی آنتن برود.

سرمایه‌گذاری روی یك كار دیگر

 سیاوش: می‌خواهم چند جا سرمایه‌گذاری كنم... البته غیر از بازیگری و حتی عكاسی! قصد دارم یك مغازه افتتاح كنم در زمینه پوشاك كه ان‌شاءا... بعد از عید به نتیجه خواهد رسید.

از دل نرود هر آنكه از دیده رود!

سیاوش: شاید باور نكنید احساس می‌كنم هر چه بیشتر از پخش ترانه مادری می‌گذرد مردم بیشتر و راحت‌تر مرا می‌شناسند، حتی بهتر از گذشته و زمان پخش سریال.

پیش‌تر وقتی مرا می‌دیدند لحظاتی مكث می‌كردند و تردید داشتند كه من همان بهرام هستم یا نه، اما حالا حتی با عینك آفتابی هم سریع مرا می‌شناسند و عكس‌العمل نشان می‌دهند.

جریان آن SMS معروف

سیاوش: شهرت، مقوله جذابی است كه البته دردسرهایی هم به همراه دارد، مثل مزاحمت تلفنی كه برای من هم كم نیست، پیامكی هم كه در خصوص به كما رفتنم بود، یكی از دردسرهای شهرت است، حتی برای خانواده‌ام هم پیام تسلیت فرستادند. من در دفتر آقای سهیلی‌زاده بودم كه این خبر را شنیدم.

اورنگ: همین كه بعضی‌ها سعی می‌‌كنند و خودشان را به زحمت می‌اندازند تا برایت مشكل درست كنند، نشان می‌دهد كه تو آدم مهمی شدی. آرش: تبلیغات منفی است دیگه... خود شایعه وسیله تبلیغ به حساب می‌آید.

چرا عكاسی؟

اورنگ: خیلی‌ها از ما می‌پرسند چرا شما سه نفر یعنی من و پدرم و آرش عكاس شدیم و رفتیم سراغ یك حرفه. اولین دلیل این اتفاق علاقه‌ای بود كه ما به این حرفه داشتیم، دومین دلیل هم این بود كه از بچگی با دوربین بزرگ شدیم و با توجه به رشته تحصیلی‌مان كه هیچ كدام ربطی به این كار نداشت، اما هر دوی ما را جذب حرفه پدر كرد. اما دلیل مهم‌تر دیگری هم وجود داشت و آن اینكه زمینه‌اش برای ما مهیا بود، یعنی اگر قرار بود هر كدام از ما در همان رشته تحصیلی خود فعالیت می‌كردیم قطعا نمی‌توانستیم از همان اول كار موفق باشیم یا به همین اندازه درآمد كسب كنیم... قبل از اینكه من و آرش هر كدام جداگانه آتلیه بزنیم با هم كار می‌كردیم و هر یك هم مشتری مخصوص به خود را داشتیم.

آرش: برای من هم همین اتفاق افتاد... البته نباید عرق خانوادگی را فراموش كنید. ما آدم‌های متعصبی نسبت به عكاسی و شغل پدری خود هستیم.

گفتنی است، آتلیه عكاسی پدر این سه برادر واقع در خیابان گیشای تهران به نام عكاسی پاسارگاد است (88266549)، اورنگ در شهرك غرب آتلیه عكاسی دارد (88364788) و آرش هم در سعادت‌آباد، عكاسی نایت را اداره می‌كند (3-22090382)

 از همان ابتدا كه سیاوش تصمیم گرفت به سراغ بازیگری یعنی حرفه دیگری جز عكاسی برود همه تشویقش كردیم. البته نه اینكه فكر كنید هر روز صبح بلند می‌شدیم و برایش دست می‌‌زدیم و بدرقه‌اش می‌كردیم تا برود كلاس بازیگری... تشویق به این معنی كه موافق حضورش در دنیایی دیگر به جز عكاسی بودیم...

اینم یه عکس دیگه ممنون از سابرینا جون